modderfiguren

Al na 1 verkenningsronde over het parkoers van de laatste RaboTop in Enkhuizen zag ik er uit als een moddermannetje. Wat een prut zooi zeg. De regen en andere narigheid van afgelopen week was hier natuurlijk debet aan in combinatie met de vette klei uit de polder. Het zou vandaag dus meer aankomen op stuur- en glibberkunsten dan op pure kracht of souplesse.

Helaas vandaag ook geen volle tribunes maar dat kan ik niemand kwalijk nemen. Met dit weer zou je je hond nog niet eens naar buiten sturen. Al was het gelukkig tijdens onze 45 minuten + 1 ronde “droog” (geen neerslag uit de lucht), want alles behalve droog bleven we.

Al gelijk na de start moesten we een ondergelopen weiland door, het water stroomde uit je schoenen. Ik had een goede start en heb het eerste rondje zo op de 6e plek rond gereden. Tijdens de tweede maal door het weiland glibberde ik in een bocht iets te veel naar buiten en nam een paaltje van de parkoersafzetting mee met m’n fiets. Het bleef onder mijn bracket hangen en zorgde voor veel weerstand, maar stoppen kost nog meer tijd. Dus ik fietste stug door met een ijzeren stok onder m’n fiets. Diverse renners kwamen me nu voorbij, en net toen ik besloot toch maar even snel te stoppen om me van al dit extra ijzer te ontdoen was het paaltje al vanzelf los geschoten. Snel weer in de achtervolging.

De kluftjes werden steeds gladder en fietsend omhoog lukte al niet meer. Van de fiets, glibberend je fiets omhoog duwen en dan er weer op springen. Schoenen die niet meer in willen klikken, een ketting die over springt als je kracht zet door alle narigheid tussen de kransjes. Renners die je voorbij willen, of renners waar je niet voorbij kunt. Afzien dus.

Tijdens de 3e of 4e ronde kon ik door slim binnen door te sturen een paar man in een bocht voorbij. Echter door de modder glibberde ik wel met mijn knie weer tegen een paaltje van de afzetting aan. Een stuk van mn broek bleef daar achter en ik reed dus met een ontbloot onderbeen de laatste rondjes. Die broek hoeft dus ook niet meer gewassen te worden.

Tijdens de bel voor de laatste ronde werd ik als 10e geteld en volgens mij heeft niemand me daarna ingehaald en maar ook kwam ik niemand meer voorbij. Een prima prestatie denk ik gezien de omstandigheden. Benieuwd hoe ik in het eindklassement geëindigd ben. Eén wedstrijd wordt weggestreep, maar omdat ik de eerste gemist hebt is dat bij mij niet het geval.
We zullen zien.

UPDATE: toch niet goed geteld, ik bleek als 11e over de streep gekomen te zijn. Goed voor een 9e plek in de eindstand !
Atb + 22 km

Crossen in een Kerstkaart

Zo werd de laatste ronde van de Rabotop in Enkhuizen aangekondigd.
Want ondanks de sneeuw had de organisatie besloten deze laatste cross competitie wedstrijd gewoon door te laten gaan.
Het parkoers was hier en daar wat aan gepast met verse houtsnippers en een paar geveegde bochten, maar over het algemeen lag er gewoon sneeuw op een keihard bevroren ondergrond. Vooral de bochten waren dus glad.

Na de finish van de top-klasse mogen wij altijd op het parkoers voor een verkennings ronde. Ook nu, maar toen ik halverwege was werd ik gemaand me snel naar de start te vervoegen omdat men al wilde starten. Snel door het weiland langs het peloton en achter de snelle mannen op de eerste rij gaan staan. Niemand protesteerde, waardoor ik dus een goede startpositie had.

Na de start gingen we gelijk het weiland vol “verse” sneeuw in. Sinds 10:00 uur reden hier al mountainbikers dus er was een mooi plat gereden spoor maar kwam je daar naast dat viel gelijk het tempo weg. Tijdens de start is dat dus lastig, wil je mensen in kunnen halen moet je van de ideale lijn en dus hard trappen. Na het weiland doken we de bossage in. Ik had al ontdekt hoe glad het hier was en verschillende rijders voor me kwamen daar ook achter. Ik kon er gelukkig langs en slingerd over de bevroren paden m'n weg vervolgen. Achter op het parkoers reden we door een parkje met glibberige paadjes. Een paar keer moest ik flink corrigeren waardoor het tempo helemaal weg valt, maar dat is nog altijd beter dan onderuit schuiven.

Ik vond het lastig rijden en heb voor m’n gevoel soms te voorzichtig gedaan waardoor ik misschien hoger had kunnen eindigen. Uiteindelijk ben ik 20e geworden van de 55 gefinishte rijders. Niet geheel onaardig.
Maar het blijft lastig dat crossen in een kerstkaart.

In de eindstand sta ik op de 22e plaats ondanks dat ik 3 wedstrijden gemist heb. Ik weet niet of dit de uiteindelijk eindstand is want ik begreep dat de laatste wedstrijd dubbel zou tellen en het slechtste resultaat geschrapt zou worden.
Niet zeker of dat al toegepast is op de einduitslagen.

klik voor de foto's
atb + 19 km
902