IJsclub doet Dam tot Dam Fietsclassic

Afgelopen zondag werd de jaarlijkse Dam tot Dam loop gehouden. Een hardloop wedstrijd welke op de dam in Amsterdam begint en finisht op de dam in Zaandam. Een mooi en groot evenement met vele duizenden deelnemers.

Wat echter minder bekend is, is dat organisator Le Champion nu al voor de 9e maal ook een Dam tot Dam fietsclassic organiseert. Vooraf gaande aan de hardlopers starten er een paar duizend wielrenners voor een fietstocht langs de diverse dammen in Noord-Holland. Afhankelijk van de gekozen afstand start je op de dam in Amsterdam en fiets je door de IJ-tunnel naar Zaandam, om vervolgens de dammen te checken in; Schoorldam, Obdam, Schardam, Edam, Volendam, Monnickendam, Durgerdam, Nieuwendam. En je finisht weer in Amsterdam.

Een grote groep leden van de ijsclub had ’s morgens vroeg de trein gepakt en met hun racefiets naar onze hoofdstad gereisd om daar klokslag 8 uur vanaf de dam te starten, en een paar minuten later (weer) te beleven hoe het is om met je fiets door de IJ-tunnel te sjezen. Want zeg nou zelf, hoe vaak krijg je de kans om daar te fietsen?

Terwijl de ene groep IJsclub leden door de IJ-tunnel reed, startte een andere groep IJsclub Uitgeesters hun dam tot dam fietstocht bij het Cor Groenhonk. Zij fietste naar Krommenie om daar de pijltjes van de dam tot dam route te gaan volgen.

De zondag begon prachtig. Droog, flets zonnetje en belangrijker voor ons fietsers: geen wind. Zo toeren wij in een hoog tempo door het Hollandse polderlandschap, op weg naar de volgende “dam”. Genietend van de prachtig uitgezette route en de rust om ons heen. Door onze vroege start vanuit Uitgeest fietste wij letterlijk voor de meute uit. Geen demarrerende peloton voor ons uit. Geen zwalkende wielrenners op een smal fietspad. Niets, gewoon niemand.
Pas na onze koffie stop in Schardijk kwamen de eerste snelle Jelles ons voorbij. “Aanpikken mannen?”

De Westenwind was inmiddels ook ontwaakt en moest blijkbaar even de achterstand van een vrije ochtend inhalen. Het werd dus stoempen langs de oever van het IJsselmeer. Net na Edam kwamen de rijders van de 105 km (wij volgden de bordjes van de 145 km) ook op onze route en was het gedaan met de rust. Gelijk al zagen we een valpartij gebeuren. Voor een vluchtheuvel en een visser op de brug moest geremd worden en een ongelukkige “Amazone” lette niet op en reed tegen het achterwiel van haar voorganger op. Ja, het blijft opletten als er zoveel renners op het parkoers zijn.

In Monnickendam ontmoette onze groep de andere groep Uitgeesters die de 105 km route volgden. “Hé Uitgeester”, ging het over en weer. Leuk jongens dat we jullie ook even tegen kwamen.

Na Durgerdam fietste wij via Ransdorp en Zunderdorp van de route af. Omdat de Dam tot dam loop al gestart was, zouden we niet via de officiële route terug naar Uitgeest kunnen fietsen. Allemaal hardlopers op de weg. René dacht de juiste route te kennen, maar die ontaarde toch in spoorzoeken in Amsterdam Noord. Met wat extra kilometers op de teller arriveerde we uiteindelijk toch om half drie terug in Uitgeest.

Een aantal van ons had het vooral die laatste kilometers erg zwaar. Maar gezamenlijk zijn we toch thuis gekomen. Hier en daar even wachten op elkaar. De ander uit de wind houdend.

Jongens bedankt voor de leuke tocht.

De route op Strava.

Plan B

Ik had deze week het plan om vanmorgen weer eens te gaan knallen op het ATB parkoers van Schoorl. Nog even gechecked of het al op de schop is, maar goed nieuws: dat duurt nog wel even.
De fiets moest ik nog wel even nakijken, want tijdens ons rondje met de ijsclub bleven mijn schijfremmen een irritant geluid ten gehore brengen. De voorrem had ik zo afgesteld maar achter waren de blokken op en sleepte de veer over de schijf. Dus vrijdag even naar de fietsenmaker geweest voor nieuwe remblokken en een setje derailleur wieltjes. Pff dat scheelt. Als ik nu schakel gaat de ketting ook gelijk naar een ander kransje ;-)

Maar toen ik gistermiddag de nieuwe remblokken wilde monteren ging het mis. Wel de juiste maat blokken maar toch paste het niet. De blokken zaten te dicht tegen elkaar. De schijf kreeg ik er niet tussen. De zuigers die de blokken op de schijf drukken als je de remhandel induwt wilde niet genoeg naar binnen, zelfs niet toen ik wat olie uit de leiding liet lopen. En “met de rem erop” fietsen is niets. Daar moet eerst een vakman naar kijken. :-(

Dus plan B. Op de racefiets. Het was zaterdag mooi lente weer dus dat voorspelde voor vandaag veel goed. Maar toen ik vanmorgen de gordijnen van mijn zolderkamertje open schoof was het grijs en bewolkt. Toch maar niet in 3 kwart broek en korte mouwen. Het winterpak nog maar even aan.
Na de bandjes op de juiste spanning gebracht te hebben en een spuit olie op de ketting gedaan te hebben, kon ik op weg. Voor de verandering stuurde ik richting Zaanstad en het verbaasde me dat het allemaal zo soepel ging na 4 maanden niet op de racefiets gezeten te hebben. Alleen de bilspieren protesteerden wat. Diep achter het zadel op de spinfiets is dus toch anders dan de normale fietshouding op de racefiets.

Toen ik in Zaandam was en de richting veranderde om naar Purmerend te fietsen bleek waarom het zo soepel liep. Vriend Westenwind had me een duwtje in de rug gegeven maar wilde nu z’n wisselgeld terug. Pfff. Maar met wat extra inspanning kreeg ik toch de pedalen rond. Niet voor niets getraind op de spinner dus.
Van Purmerend reed ik via Middenbeemster, Noordbeester en Schermerhorn naar Alkmaar, waar ik via de Boekelermeer en Akersloot terug naar Uitgeest fietste. Lekker dat laatste stukje wind mee.

Thuis gekomen stond er 77 km op de teller. Netjes hoor voor zo’n eerste rit op de racert.

De route staat hier: http://www.sportypal.com/Workouts/Details/1961655

woon - werk

De eerste woon – werk kilometers van dit jaar staan op de teller. Het zou vanmiddag 14 graden Celsius, mooi fiets weer dus.
Al was het vanmorgen nog wel erg koud. De rijp zat nog in het gras.
Zondag staat er een toertocht van 90 km op de agenda. Hoogste tijd om alvast de wielren spieren even wakker te schudden.
De eerste kilometers deden nog wel wat pijn. De spinning training van gisteravond zat nog in m’n bovenbenen. Later ging het beter en kon ik de teller op de 30 km/uur houden.

De bouwput ter hoogte van het station Zaandam was helaas nog niet gedempt. Dus even een stukje over de weg om verder weer op het fietspad te komen.

Via de hempont kwam ik in Amsterdam voor de laatste kilometers naar de Donauweg. Hier met de fiets de lift in (ik lijk wel zo’n Amerikaanse fiets koerier) om deze te stallen in de opslag ruimte van onze afdeling.

En vanmiddag weer terug. Zal het al kunnen in korte broek?

Race + 23 = 60 km