Gekneusde rib?

De valpartij van afgelopen maandag is toch harder aangekomen dan het in eerste instantie liet aanzien. Maandag had ik weinig last, maar dinsdag kon ik bijna niet meer opstaan van de bank tijdens het verjaardagspartijtje van mijn neefje Bas. Bepaalde bewegingen met mijn linkerarm zijn erg pijnlijk. Als of er iemand met een bot mes tussen je ribben zit te poeren. Niet fijn.

Toch ben ik gisteravond nog even op de racefiets gestapt voor de wekelijkse training. Maar gelijk voelde ik dat het niet een prettige training zou worden. Vooral als ik met de handen op de remhandels fiets doet het met vlagen pijn. Met de handen in de beugels ging het beste. Gelukkig had Leo de training aangepast (toevallig?) zodat ik niet te veel last had. Intensieve duur stond op het programma. In tweetallen kop over kop zo’n kilometer of 2 rijden, en dan rustig aan beginnen maar wel steeds harden zodat je op 80-90% van je kunnen bij het eindpunt bent. Dan op redelijk tempo terug en dat dan 6x. Hierna deden we het zelfde in viertallen in een dubbele waaier. Doordat we niet gelijk volle bak weg moesten en het asfalt in de polder mooi strak is protesteerde de ribbenkast niet. Enkel op de terug weg, aanzetten voor het viaduct, of over boomwortel in het wegdek voel ik mijn ribben heftig in opstand komen.

Komende zaterdag maar geen rondje Luik. Dik 10 uur in het zadel, over het Walonische kwaliteitsasfalt, is net iets te veel van het goede. Dus ik heb nog een startkaart over voor de liefhebbers.

Race +52 km

Voorover

Vanmorgen eindelijk weer eens een rondje op m’n nieuwe fiets. De laatste kilometers waren tijdens Limburgs Mooiste.

Omdat ik begreep dat het in Nederland meer geregend had dan tijdens onze vakantie in Engeland wilde ik m’n geluk maar weer eens beproeven op het parkoers van Schoorl. Door de regen zou de ondergrond niet zo mul meer zijn. Helaas bleek dat nog wel tegen te vallen.
Wel kon je bijna overal door fietsen maar een soepel snel rondje werd het niet. Ik vond het zwaar. Het parkoers reed zwaar en de benen voelde zwaar.
Toch te kort gefietst tijdens de vakantie?
Het eerste rondje klokte ik in 42:46.

Tijdens het tweede rondje lag ik ongeveer op het zelfde tijdschema, (iets langzamer misschien). Maar tijdens de afdaling van “de nok” ging het fout.
Het laatste stukje is erg steil en mul. (als je dus niet de “chicken run” neemt). Maar als je genoeg vaart houdt gaat het goed. Tenminste…

… als je goed stuurt. Er staan in de afdaling 2 boomstronkjes aan de kant. En ja daar dreigde ik over heen te gaan. Henk Lubberding had me geleerd NIET te kijken naar de boom(stronk) waar je omheen wil want dan ga je er juist tegen aan. Ik keek dus WEL naar de boomstronkjes en hoewel mijn voorwiel ze mistte ging ik met het achterwiel vol over de stronk heen. Gevolg was dat ik over het stuur gekieperd werd. Vol het mulle zand in. Au. Mijn stuur kwam tussen m’n ribben en dat voelde niet zo lekker. (Nog steeds niet. Lachen, niezen of iets tillen met links doet pijn. Maar gaat wel over voor ik een meisje wordt. Toch?)

Terug naar de auto werd ik door voorbijgangers vreemd aan gekeken. Toen ik in de auto spiegel keek zag ik waarom. Mijn gezicht was helemaal zwart van het zand na die koprol. Lekker dan.

ATB + 33 km