Ermelose Klim Toer

Vrijdag 30 mei hebben we met 4 Uitgeesters mee gedaan aan de Ermelose Klim Toer. Geen KlimClassic dit jaar, want ik had geen zin om de dag na de bruiloft van mijn zus vroeg op te moeten staan.

Zo stonden we vrijdags om half acht in het bos bij Ermelo de fietsen van de drager te halen. Een parkeerterrein had men niet echt, op een bospad tussen de bomen, mochten we onze auto parkeren.

Bij de inschrijving bleek al dat het een hele andere toertocht zou zijn dan de KlimClassic. Qua hoogte meters zou deze tocht wel een goede poging doen, maar qua deelnemers aantallen etc. was dit toch een stuk rustiger. Geen lange rijen bij inschrijftafel, toiletten of koffie. Alles lekker ontspannen dus.
Na ingeschreven te hebben sprongen wij op de fiets voor onze klimtoer, 180 kilometers over de Veluwe!

Het zou een mooie dag worden, en de zon deed aardig haar best om die belofte waar te maken. Al hing er hier en daar een wolk die het rijden in korte mouwen nog even deed uitstellen.

De route en omgeving maakte echter heel veel goed. Wel veel smalle fietspaden in het begin maar omdat het deelnemer aantal laag lag geen gewring of geduw in de bochten. En langzaam begon het landschap te glooien, bijna ongemerkt fietste je de Veluwse heuvels op.

Deze klimtoer telde mee voor het klimmersbrevet, dus elke puist en pukkel in het Gelderse landschap werd opgezocht. Zo stonden we boven op de Posbank om na een flinke afdaling deze wederom te beklimmen vanuit Rheden. Ook de Emmapiramide in Rozendaal en de Italiaanse weg rolden onder onze wielen door.

Zo om de 50 km was er een stempelpost. De eerste gebruikte we om de achterband van Rene te vervangen. Die was plotseling erg zacht op het moment dat we verder wilde rijden.

Bij de 2e, het clubhuis van wielervereniging Reto, trakteerde we ons zelf op koffie met appeltaart. En bij de 3e stempelpost net na Radio Kootwijk, waren we blij even van het zadel te mogen en de benen te kunnen strekken. 180 kilometer is toch wel veel, zeker als het parkoers niet vlak is. Hier kregen we een beker bouillon en een stuk fruit uitgereikt om zo voldoende energie te hebben voor de laatste kilometers. Ik had die wel nodig. Vooral de laatste 15 kilometers vielen me zwaar. Je ziet Ermelo al op de borden staan maar bent er nog niet. Op karakter de finish gehaald. Toch te veel kopwerk gedaan?

De route: http://www.strava.com/activities/147300062

Vael Ouwe

"Vael Ouwe" is een verbastering van Veluwe. En dat is precies de plek die wij vandaag tijdens een mooie toertocht de gehele dag doorkruist hebben, inclusief alle mooie klimmetjes.

We startte vanmorgen met z’n vijven vanuit de Gazelle-fabriek in Dieren en kregen na even zo’n 15 km warm fietsen gelijk de steilste beklimming voor de wielen, de Posbank vanaf Rhenen. Het laatste stukje heeft een stijgingspercentage van bijna 10%. Fijn.
Daarna volgde nog de Emmapiramide, ook een fijne kuitenbijter met z’n lastige haarspelbochten. Hierna bleef de weg een tijdlang wat vlakker, maar kregen we andere uitdagingen te verwerken…

Toen we vanmorgen vertrokken was het droog en licht bewolkt met een dun zonnetje, maar gedurende de ochtend werd de lucht zwaarder en bastte op een gegeven moment een flinke bui los. Snel onder een boom gestopt om de regenjassen aan te doen en toen maar verder stoempen tegen weer en wind in. Gelijk heeft zo’n toertocht dan een ander gezicht. De wind sjorde flink aan mijn hoge velgen, en de druppels striemden in onze gezichten.

Gelukkig trok de lucht na zo’n half uurtje weer open en werd het droger al bleef de weg lang nat. Iedereen die geen kopwerk deed werd lekker door mij onder gespetterd.
Bij de tweede stempelpost, er waren er onderweg 4 !, in Garderen was het hele maal droog en konden we de sokken uitwringen en de regenjasjes opbergen. Tijd voor een bakkie koffie met een puntje appeltaart.

Het meest westelijk punt van de tocht was gepasseerd en we gingen weer “dieper” de Veluwe in. Meer klimmen dus, en ondertussen genieten van de natuur. Heel anders dan de duinen bij ons thuis.

Regelmatig kreeg ik van de heren achter me te horen om even een tandje rustiger te rijden al vond ik dat men toch lekker mee kon komen. Voor wat extra uitdaging heb ik vandaag maar 158 van de 160 km op kop gereden. Lekker hoor. :-p

Via een lusje langs Hoenderloo reden we weer terug richting Velp en beklommen we de Emmapiramide en de Posbank vanaf de andere kant. Hierna nog een klein stukje om uiteindelijk om half vier de Gazelle fabriek in Dieren in te rijden. Helaas kregen we geen rondleiding langs de lopende band want al het personeel stond vandaag zelf op de pedalen of hielp mee met deze voortreffelijk georganiseerde toertocht. Eentje die we gaan onthouden en wellicht nogmaals aan deelnemen.

de route op Strava

B.I.G. tocht

Het Brevet Internationale des Grimpeurs (het internationale klimmers brevet) bestaat 25 jaar. Ter gelegenheid hiervan werd gisteren over heel Europa een fietstocht georganiseerd met als doel om om klokslag 12:00 uur boven op één van de 1000 BIG’s de fietsen te heffen.
In Nederland zou de tocht op de Veluwe plaats vinden en om 12:00 uur boven op de Posbank zijn.
Zodoende vertrokken 60 BIG leden gisterochtend vanuit Velp voor een rondje van 95 km en 1000 hoogtemeters over de Veluwe. Onder die 60 leden 5 man uit Uitgeest.
De groep werd in tweeën verdeeld en er werd gereden met voorrijder welke een GPS ontvanger op zijn fiets had. Na wat aanloop probleempjes met de GPS vertrokken we uiteindelijk om kwart over tien voor deel 1 van de tocht.
Het tempo zou “piano-piano” zijn, rustig aan dus, maar de teller kwam niet boven de 25 uit. Iets te “piano” naar mijn idee, natuurlijk veiligheid voor alles op de natte en gladde wegen. Maar om 12:00 uur moesten we wel boven op de Posbank zijn.
Met een kleine aanpassing aan de route waren we daar precies op tijd.

Gefeliciteerd B.I.G. !

De tweede helft van de dag stond helaas in het teken van de lekke banden. Ik geloof dat we wel 6 keer stil gestaan hebben, beginnend met een flat voor organisator Martin Kool tijdens de beklimming van de Zijperweg. Marcel van Goethem presteerde het zelfs om de groep 2x te laten wachten door voor en 5 km verder achter lek te rijden. Nu is het klaar voor de rest van het jaar hoor Marcel!
Mede door het vele wachten werd er besloten om de groep wederom in 2e te splitsen waarbij de eerste groep door zou rijden en de 2e groep alle lekke banden zou opvangen en daardoor een kortere route reed. Helaas behoorde wij bij de 2e groep en mistte daardoor 2 beklimmingen en zouden dus niet op de beloofde 1000 hoogtemeters komen.
De Italiaanseweg werd gelukkig niet overgeslagen zodat ik na het eind van deze dag toch mijn 26e BIG kon afvinken.

Het zonnetje liet zich eindelijk zien en zo reden we rustig terug naar Velp. De laatste beklimming was de Emma Pyramide. Martin Kool reed de hele dag op kop en was steeds als 1e boven. Mijn poging om hier verandering in te brengen had geen kans van slagen. Hij voelde mijn hete adem in z’n nek en schakelde bij om mij niet langszij komen te laten komen. Helaas, volgende week beter.
Toch lekker gereden al hadden we wat minders “flats” mogen hebben.

Race + 85 = 235 km
680 hoogtemeters
ciclo: 182

Meer foto's: klik hier of hier.