Rabo Cycle Tour Amsterdam

De Rabo Cycle Tour stond deze week ook nog in de agenda. Met al bijna 300 km in de benen begon ik afgelopen zondag aan de 3e toertocht deze week. Samen met Jo vanuit Muiderberg, via Muiden om haar broer op te halen, op de fiets naar de Jaap Edenbaan. Daar kregen we een stuurbordje en met een rondje om de gesmolten ijsbaan begon de toertocht van 100 km door het Groene Hart.

Voordat we van huis vertrokken regende het nog even flink maar dat was de laatste bui deze zondag. Dus de weg was nog wel nat zodat als je kop nam de volgers in je wiel lekker nat kon spatteren.

Le Champion had weer een mooie tocht uitgestippeld. Nu eens niet lange rechte asfaltstroken door de polder maar juist leuk slingerend langs de vele stroompjes en riviertjes van het Groene Hart.
Wel goed opletten met inhalen maar omdat het niet zo druk was ging dat prima.
Langs de Gaasp, de Gein, de Meije, de Kromme Mijdrecht en op de terugweg langs de Amstel.
De mooiste plekjes en wat een rust!

De smalle fietspaden die we ook af en toe moesten berijden hadden wel als nadeel dat je goed moest opletten. Doordat je niet kon inhalen werd de groep steeds groter en een klein stuurfoutje van een rijder voor ons werd afgestraft met een valpartij. Drie man duikelde over elkaar, waaronder ook Jo haar broer Martin. Hij kwam er met een pijnlijke hand nog goed van af maar 1 van de andere brokkenpiloten brak ws. zijn sleutelbeen of zo iets en was gelijk klaar met fietsen.

De organisatie had het Rode Kruis ingehuurd om te helpen bij eventuele ongelukjes en deze waren na een belletje snel ter plekke, zodat wij deze ongelukkige fietser een snelle genezing konden toe wensen en weer verder konden. De pijn in de hand van Martin trok er gelukkig snel uit en na het rechtzetten van zijn rem handle konden we onze weg vervolgen.

De wind was aardig aangetrokken en nu we de zuigende werking van het peloton kwijt waren merkte we dat pas echt. Gelukkig kregen we wat versnaperingen op de 2 gezellig ingerichte en muzikaal aangeklede verzorgingsplaatsen om verbruikte calorieën weer aan te vullen.

Met de wind in de rug was het goed koersen, zo langs de kade van de Amstel en kwam de hoogbouw van onze hoofdstad weer snel in beeld. Na een ereronde om de Jaap Eden ijsbaan waren we op het einde van onze tocht. We kregen een medaille, een flesje AA, een goodie-bag, een stukje kruiden kaas en alle dames tulpen uit Amsterdam. Het was ten slotte Moederdag.

Omdat ook wij nog een bezoek moesten brengen aan onze moeders fietsten we snel via IJburg terug naar Muiderberg.
Lekker gefietst met een gemiddelde van 29 km/uur. Dus moe zijn mag best hoor Jo. ;-)

Race + 140 km
klik voor de route.

Mag het ietsje meer zijn?

Met een rondje Noord Holland is de eerste officiële toertocht een feit. Hoewel officieel? Gisterochtend zijn wij gewoon een stukje gaan fietsen en zijn spontaan de roodgele bordjes aan de lantarenpalen gaan volgen. Bleken we op de route van de ronde van Noord Holland te fietsen ;-)

Gekkigheid, natuurlijk hadden we gepland om de ronde van Noord Holland te fietsen. We zouden de 110 km route kiezen daar de meeste van ons nog maar weinig in het zadel gezeten hadden. Gelijk 160 km is dan wel een hele zit. Maar het lot bepaalde anders...

Om 8 uur startte we en hoewel het erg koud was, de rijp lag op de daken, beloofde het een mooie dag te worden. Er stond nog nauwelijks wind dus richting het noorden fietsen leverde geen enkel problem op.
De bollenvelden van Noord Holland, welke vorig jaar al mooi in bloei stonden, lagen er nu kaal bij. Ook geen fotograaf dus tussen de bloemen. Snel verder richting het noorden.

Nabij Schoorldam wijzigt de koers en fietsten we richting oost om onze provincie te doorkruizen. We hadden verwacht net voor Hoorn uit te komen en dan in zuidelijke richting verder te fietsen naar Purmerend.

Maar onderweg bleek dat we veel noordelijker uit zouden te komen. We fietsten nu richting Medemblik, op de route van de 160 km. Aangezien we flink tegen de wind in aan het beuken waren konden we niet even de benen stil houden en “en Groupe” bespreken hoe we met deze ongeplande routewijziging om zouden gaan. Dat kon wel even wachten tot we uit de wind waren.
Marcel dacht daar echter heel anders over. Op het moment dat hij door had dat we de 160 km route volgden, kneep hij in paniek in zijn remmen en keerde zijn fiets om, om de kortste route terug naar huis te kiezen. Hij had nog weinig gefietst en wilde niet het risico lopen om uitgewoond van het zadel te moeten stappen.
Uiteraard hadden we gewoon gezamenlijk ons plan kunnen trekken en aan Marcels wens van maximaal 110 km fietsen tegemoet kunnen komen. Maar dat bleek bij de koffiestop in Medemblik niet meer nodig. Marcel was al vertrokken.

Tijdens de koffie werd besloten om niet de volledige 160 km te gaan fietsen. Op René L. na zat niemand daar nog op te wachten, dus zouden we bij Midden-Beemster via de Rijp afsteken naar huis, zodat we het minst aantrekkelijke stuk van de route zouden missen.

Vanaf Medemblik nog een klein stukje tegenwind richting Andijk maar daarna ging het makkelijker omdat de wind ons iets ging helpen. Niet overal vol in de rug maar toch een lekker zetje mee.
Zo kwamen we via Hoogkaspel, Hoorn, Bobeldijk, Berkhout en de Goorn in Avenhorn waar we Beemsterpolder in reden. Met de wind nu wel goed in de rug denderden we zo de kaarsrechte polderweg af om midden in de Beemster (in Middenbeemster dus) te stoppen voor een warme kop soep. Lekker iets hartigs na al die zoete koek en limonade uit de bidon.

Al zaten we erg lekker in de plaatselijke dorpskroeg we moesten nog wel een stukje fietsen. Dwars door het mooie De Rijp en Graft naar het Alkmaardermeer. Vol gas op Wormerveer af. Maar de tank van René v G. was nu echt leeg en hij moest bijna op sleeptouw genomen worden om nog thuis te kunnen komen. Een paar tandjes terug dus en zo fietste we gezamenlijk het laatste stukje naar Uitgeest.
Daar bleek dat de geplande 110 km iets meer was geworden, zo’n 37 km extra. Een gratis extra training dus ;-)

Race + 147 km

de route vanaf Medemblik: http://app.strava.com/activities/49748880

Rabo Cycle Tour Amsterdam

Als generale repetitie voor de KlimClassic van komende donderdag stonden René en ik vanmorgen bij de Jaap Edenbaan in Amsterdam. Niet met onze schaatsen maar op de racefiets voor een rondje langs de Gein, de Meije en de Amstel van zo’n 100 km.
Moeder zou even moeten wachten op haar bloemen want Le Champion had een heel mooi rondje uitgezet door het groene hart van de Randstad.

Door de gezamelijke start op de Jaap Edenbaan begon de toertocht een beetje chaotisch en druk, vooral door de smalle fietspaden en het kronkelende weggetje langs de Gein. Maar plotseling in Abcoude leek het wel of we nog alleen op de route zaten. Echter toen we de A2 onderdoor waren en de torenflats van Amstelveen dichterbij zagen komen roken we toch onraad. Gelukkig had René het route kaartje uitgeprint en een snelle blik leerde dat we op de bordjes van de 40km route volgde. Niet goed dus. Omkeren! We volgden even de ANWB bordjes richting Baambrugge en rolde daar weer de 100 km route op. Gelukkig hebben we hierna geen bordjes meer gemist, al reed ik toch bijna verkeerd in Vinkeveen. Fijn dat René wel goed oplette anders was ik nu nog aan het rond dolen om de Vinkeveense plassen.

We fietsten over allerlei mooie weggetjes en kwamen door dorpjes waar ik nog nooit van gehoord had. Onze vriend de zon deed ondertussen flink z’n best om de tempratuur in de dubbele cijfers te krijgen. En het lukte hem ook nog!

Nadat we eerste verzorgingspost met een heus draaiorgel snel achter ons lieten nam ik de kop en kregen we gelijk een groot aantal “vrienden”. Maar overnemen ho maar. Tot dat ik demonstratief de benen stil hield en men me wel moest inhalen. Gelukkig kreeg ik wel een bedankje maar van harte ging het niet. Nu konden René en ik even in het wiel hangen. Maar onze kopmannen zagen een ander groepje langskomen en pikte aan. Het tempo schoot richting 40. Ik pikte ook aan, maar keek snel over m’n schouder of René wel kon volgen. Ik bleef zijn rode jack zien dus dat zat goed. Maar na een paar kilometer liet ik de groep toch maar schieten. Te onrustig.

Een stuk verderop reden we op een smal paadje toch weer achter op de mannen die ons net met grote snelheid voorbij gingen. Het was zo krap dat je wel achter elkaar moest blijven. Toen het iets breder werd wilde ik snel de groep voorbij. Ik zie liever zelf wat ik op mijn weg kan verwachten dan maar te hopen dat mijn voorgangers op tijd zullen melden dat er een tegenligger of paaltje op kan duiken.

Tot de splitsing van de 100 km reed ik dus weer voor aan. Hier sloeg een grote groep af voor een extra lusje van 60 km. Gelijk een stukje rustiger en zo koerden we “op ons gemakkie” op Uithoorn af.
De op instorten staande kerktoren heb ik niet gezien maar de swingende geluiden die de ingehuurde dj ten gehore bracht bij de 2e verzorgingspost deden die torenspits zeker geen goed. Wel gezellig daar. Na de krentenbol, banaan en beker Isostar maakte we ons op voor de laatste kilometers langs de Amstel. Slingerend langs het water reden we even later de stad weer in en na wat mooie verkeersarme paadjes rolden we zo het sportterrein van de Jaap Edenbaan op.

Hier werden we verwelkomd met Amsterdamse smartlappen, een medaille, flesje drinken , goodie bag en een stukje kaas. De dames kregen zelfs een bosje tulpen. Helaas kreeg ik geen bosje voor mijn moeder. Maar gelukkig had ik al een mooie bos thuis klaar staan.

Na nog even van de gezellige klanken op de Jaap Edenbaan genoten te hebben zijn we toch maar terug naar de auto gegaan. Ons moeder was wachtende.
Ik kom er aan hoor mam!
Race + 111 km
De route: http://www.sportypal.com/Workouts/Embed/2212337