Happy New Year

We zijn het nieuwe jaar goed begonnen met een duik in het ijskoude zeewater. Ja je leest het goed. Vier bikkels doken vanmiddag het koude, zilte sop in voor een muts, een bak soep en de ultieme kick. Nooit gedacht dat het zo “verfrissend” zou werken.
Het plan om ook eens te duiken op 1 januari is vorig jaar ontstaan. Na alle beelden in de media hadden Annet, zus Kitty en ook ik zoiets van dat willen we ook eens doen.
Kitty herinnerde ons tijdens Kerst nog even aan de gemaakte afspraak en zo stonden we vanmiddag met z’n vieren, Annet, Kitty, Lotte en ik, in zwembroek klaar voor een ijskoude start van het nieuwe jaar.

Eerst warming uppen op opzwepende muziek (hoofd, schouders, knie en teen) en daarna met z’n alle naar de vloedlijn voor een duik. Niet treuzelen, gewoon er in duiken. En een slok zeewater op de koop toe tot je nemen. Lekker.

Het gekke was, dat het wachten op het startschot kouder was dan de duik zelf. Goed het water was 7 graden, en op het moment dat je in het water ligt krijg je geen adem meer, maar daarna was het niet koud meer. Op ons gemakkie liepen we terug naar de badjassen. Helemaal geen last van koude of iets. Dat kwam later pas, nadat we aangekleed waren en aan de kop Unox snert slobberde.
Een raar iets zo’n menselijk lichaam.

Goed dit kunnen we ook op het lijstje doorstrepen.
Been there, seen it, done that.

klik hier voor alle foto's

Verboden voor fietsers

Een mooi rond verbodsbord hangt er tegenwoordig op de weg naar de Noord pier in Wijk aan Zee. Want gemeente Beverwijk heeft tonnen besteed aan het realiseren van een vrij liggend fietspad naast de hoofdrijbaan. Dus daar mogen geen fietsers meer komen. Gelukkig dat Raymond dat hele kleine bordje eronder zag, “geldt alleen als het druk is”, want anders waren de training plannen van trainer Kees in het water gevallen.

Hij wilde ons namelijk van af Wijk aan Zee kop over kop naar de pier laten stormen. Over zo’n betrekkelijk smal fietspad is dat natuurlijk niet goed mogelijk. Gelukkig was het niet druk en mochten we dit dus gewoon op de rijbaan doen. We kwamen maar een enkele auto tegen maar die was blijkbaar erg breed want hij reed midden op de weg. Of doen automobilisten dit expres? Fietsertjes pesten want jullie moeten op je eigen fietspad rijden ??

In dat stuk naar de pier zitten wat hoogte verschil. Als je dan net kop moet overnemen als het omhoog loopt dan lopen de benen wel eens vol nog voor je overgenomen hebt. ..Ray ;-)

Na vier maal de weg onveilig gemaakt te hebben vond trainer Kees het wel goed en reden we weer gemoedelijk terug naar Uitgeest, al voerde Ruud het tempo wel erg hoog op. Waarom?
“Dan kan ik snel naar bed”, was Ruud zijn antwoord. Ja, right. ;-)

Race + 45 km

aflasting

Aangezien de voetbal vanmorgen afgelast was hoefde ik niet langs de lijn te staan om mijn jongste telg aan te moedigen. Er schijnt vannacht zoveel water gevallen te zijn dat het partijtje voetbal van de E-tjes op waterpolo zou gaan lijken. Niet verstandig dus om de jongens te laten voetballen als er volgende week op die velden opnieuw gespeeld moet worden.

Kon ik dus alsnog het duin in want morgen komt er zeker niets van. Dan sta ik wederom langs de lijn, nu van de atletiekbaan om mijn dochter aan te moedigen.

Snel dus naar huis om de fiets en helm op te halen en dan richting Heemskerker duin. Onderweg zag ik pas dat er vannacht inderdaad veel water gevallen was. Grote plassen overal. In duin was het niet veel beter.
Plassen en modder. Voordeel is wel dat je op alle mulle plekken nu gewoon door kan fietsen. Ik wilde wederom de oranje route richting Wijk aan Zee rijden wat die was me vorige keer goed bevallen.

Maar op het pad liepen grote groepen hardlopers. Op zondagochtend heb je daar niet zo veel last van. Maar nadat ik aankondigde er langs te willen ging men netjes voor me opzij. De lopers netjes bedankt en toen plakgas de oranje pijlen volgen. Sommige bochtjes waren glad, modder en bladeren op de rails zorgen er voor de treinwielen door slippen. Het zelfde geldt voor de MTB bandjes al hebben die door de noppen toch nog redelijk grip.

Ook het tweede rondje liep lekker, maar wederom last van hardlopers. De grote groep die tijdens mijn 1e ronde net gestart was, was inmiddels uit elkaar gevallen en gedurende een paar kilometer kwam ik steeds plukjes lopers tegen. Op de MTB is de oranje route al pittig, laat staan met hardloopschoenen aan.

Even voor half elf was ik weer terug bij het begin punt. Hoogste tijd, volgens de boswachter, om de onverharde paden te verlaten. Keurig volgens de regeltjes van het PWN ben ik dus maar naar huis gereden om de modder van mijn kuiten en gezicht te wassen. De MTB doe ik morgen.

ATB + 43
481