Nieuwe uitdaging gevonden.

Sinds November 2016 ben ik begonnen met hardlopen!

Ja val niet van je stoel, ik, Peter, hardcore biker met hardloopschoenen aan?
Het klinkt inderdaad wat vreemd, en het is ook uit frustratie geboren. Ik kwam een keer na een rot dag laat uit het werk en moest gewoon iets doen. SPORTEN ! Maar om in het donker op de (race)fiets te stappen met een gloeiende spijker als verlichting vond ik geen goed idee. Dan maar de sportschoenen aan en een rondje door de polder rennen. Het rondje dat ik voor ogen had bleek later 5 km lang, en het rennen ging eigenlijk wel goed. De basisconditie is er wel, daar lag het niet aan. Maar weer thuis, bleek de trap naar boven toch wel een groot obstakel te zijn geworden. De stramme bovenbeen- en kuitspieren wilde zich daar niet meer aan wagen. De volgende morgen kwam ik ook nauwelijks uit bed. En ik dacht dat je tijdens het fietsen ook je beenspieren gebruikte. Blijkbaar hele andere dus.

Maar na stug volhouden, door elke week naast mijn rondjes op de fiets en op de spinner in de sportschool, ook gewoon een rondje hard te lopen verdween die spierpijn.
Toen ik tijdens een familie etentje vertelde dat ik nu ook aan het hardlopen was, daagde zus K. me uit om mee te doen met de “Groet uit Schoorl” run op 12 februari. 10 km !! Gelukkig had ik nog even tijd om het aantal kilometers van mijn trainingsrondje langzaam uit te bouwen naar de dubbele afstand.

Inmiddels is het 1 maart en heb ik samen met mijn beide zussen fantastisch gelopen door de witte duinen van Schoorl. Mijn tijd was 51:58 over 10 km, dus gelijk een stevig PR waar ik me zelf aan op kan trekken.

Ook de volgende hardloop uitdaging is al gepland. Urban run door Utrecht op 17 April (2e Paas).
Schoenen kunnen dus nog niet de wilgen in…

PS ik blijf OOK fietsen hoor.

Mountainbikecircuit gesloten

WTF?
Bij het opsturen van het ATB-circuit in Schoorl wezen 2 MTB-ers me op het volgende plakkaat:
Mountainbike circuit gesloten op 14-2-2010
Van 10:00 tot 15:00 uur
Ivm hardloopwedstrijd Groet Uit Schoorl.

Wat is dat nu, omdat er toevallig een paar duizend man willen hardlopen mogen wij niet mountainbiken?
Gelukkig las ik nog net in hele kleine lettertjes: Geldt niet voor Peter ;-)
Ik mocht dus wel het parkoers op.
Met gevaar voor eigen leven was ik helemaal met de auto naar Schoorl wezen glijden, en dan zou ik niet mogen fietsen?
De hardloopwedstrijd zou over de fietspaden gaan die het ATB-parkoers kruisen. Een beetje oppassen en dan zou het wel lukken volgens mij. Hardlopen en fietsen in hetzelfde natuurgebied kan best.

Vol goede moed ging ik dus van start. Het sneeuwde heel zachtjes en overal lag een heel dun laagje wit op de keihard bevroren ondergrond. Gelijk tijdens de eerste klim ondervond ik de gladheid. Het achterwiel slipte door, maar door de druk op het achterwiel goed te verdelen kwam ik wel boven. De afdaling was lastiger. De bevroren ondergrond was glad. Stevig remmen was er niet bij. Behoedzaam heb ik de afdalingen maar met de remmen in geknepen genomen, ipv de fiets laten lopen en pas op het eind vol de remmen in te knijpen.
Tijdens het eerste rondje liep alles prima. Af en toe voelde je dat de fiets even tegen sputterde maar door even te laten weten wie “in controll” was kwam ik toch alle bochten door. Op 1 na, hier gleed ik (tot 2 maal toe) recht door, door het kreupelhout, om vervolgens verderop het pad weer op te schieten.
1e ronde in 42:56. Niet slecht, ondanks dat ik de afdalingen erg voorzichtig genomen heb.

Tijdens de 2e ronde had ik wel last van de hardlopers. Het stuk fietspad in het parkoers werd nu bevolkt door honderden hardlopers. Met respect voor de hardlopers ben ik in de berm gaan lopen. Er kwam maar geen eind aan de stroom lopers. Hierdoor dus geen ronde tijd kunnen klokken.

Ondanks de gladheid en de hardlopers toch nog lekker gefietst. De fietst hield zich prima. Na het rondje van vorige week, het zadel voorzien van een nieuwe bout en de versnelling afgesteld. Al blijft het behelpen met die versleten onderdelen.

ATB + 36 = 231 km
7240