Verschrikkelijke sneeuwman

Nee hè. Heb ik dat? Tijdens mijn allereerste rondje op de racefiets gistermorgen werd ik al na 30 minuten overvallen door een sneeuwbui. En niet zo maar een sneeuwbuitje. De sneeuw bleef gewoon liggen en een half uurtje later had ik een witte fiets en zag er zelf uit als Yeti, de verschrikkelijke sneeuwman. Lekker dan!

Terwijl het er vanmorgen zo mooi uit zag. 4 Graden, blauwe luchten met hier en daar een wolk en een zonnetje. Aangezien de voetbal afgelast was ivm verdrinkingsgevaar op de velden hoefde ik de assistent coach van Fc Uitgeest F3 niet te helpen en kon ik dus op de Red Bull springen.
Na de banden opgepompt te hebben en m’n kilometerteller van nieuwe batterijen voorzien te hebben kon ik op weg. Voor de zekerheid toch een regenjasje mee genomen, maar dat was meer tegen de kou dan dat ik neerslag verwachtte.

Nog voor ik in Alkmaar was begon het dus te sneeuwen en ook niet zo zachtjes. Het zwarte asfalt van het fietspad werd langzaam wit en het werd toch nog spannend op de smalle bandjes vooral nadat ik een bocht in wilde sturen en m’n voorwiel even weg gleed op de witte belijning. Oei. Dat ging net goed, maar wel gelijk even met de neus op de feiten gedrukt. Let op het kan glad zijn.
Overige bochten maar iets voorzichtiger genomen. En vanwege het plotseling ingevallen winterweer toch de route maar iets aangepast. Ik wilde eerst een rondje langs de drie molens van de Schermer maken, maar door de sneeuw de route toch maar aangepast in een rondje om het meer.
Terug in Uitgeest kwam ik de strooiauto’s al tegen, zelfs 1 op het fietspad. Strooizout is er weer in overvloed las ik in de krant. Nou mooi. Kan ik mijn fiets weer poetsen.

Race = 37 km.

Mountainbikecircuit gesloten

WTF?
Bij het opsturen van het ATB-circuit in Schoorl wezen 2 MTB-ers me op het volgende plakkaat:
Mountainbike circuit gesloten op 14-2-2010
Van 10:00 tot 15:00 uur
Ivm hardloopwedstrijd Groet Uit Schoorl.

Wat is dat nu, omdat er toevallig een paar duizend man willen hardlopen mogen wij niet mountainbiken?
Gelukkig las ik nog net in hele kleine lettertjes: Geldt niet voor Peter ;-)
Ik mocht dus wel het parkoers op.
Met gevaar voor eigen leven was ik helemaal met de auto naar Schoorl wezen glijden, en dan zou ik niet mogen fietsen?
De hardloopwedstrijd zou over de fietspaden gaan die het ATB-parkoers kruisen. Een beetje oppassen en dan zou het wel lukken volgens mij. Hardlopen en fietsen in hetzelfde natuurgebied kan best.

Vol goede moed ging ik dus van start. Het sneeuwde heel zachtjes en overal lag een heel dun laagje wit op de keihard bevroren ondergrond. Gelijk tijdens de eerste klim ondervond ik de gladheid. Het achterwiel slipte door, maar door de druk op het achterwiel goed te verdelen kwam ik wel boven. De afdaling was lastiger. De bevroren ondergrond was glad. Stevig remmen was er niet bij. Behoedzaam heb ik de afdalingen maar met de remmen in geknepen genomen, ipv de fiets laten lopen en pas op het eind vol de remmen in te knijpen.
Tijdens het eerste rondje liep alles prima. Af en toe voelde je dat de fiets even tegen sputterde maar door even te laten weten wie “in controll” was kwam ik toch alle bochten door. Op 1 na, hier gleed ik (tot 2 maal toe) recht door, door het kreupelhout, om vervolgens verderop het pad weer op te schieten.
1e ronde in 42:56. Niet slecht, ondanks dat ik de afdalingen erg voorzichtig genomen heb.

Tijdens de 2e ronde had ik wel last van de hardlopers. Het stuk fietspad in het parkoers werd nu bevolkt door honderden hardlopers. Met respect voor de hardlopers ben ik in de berm gaan lopen. Er kwam maar geen eind aan de stroom lopers. Hierdoor dus geen ronde tijd kunnen klokken.

Ondanks de gladheid en de hardlopers toch nog lekker gefietst. De fietst hield zich prima. Na het rondje van vorige week, het zadel voorzien van een nieuwe bout en de versnelling afgesteld. Al blijft het behelpen met die versleten onderdelen.

ATB + 36 = 231 km
7240