Super Zondag ?

De weersvoorspellingen voor vandaag hadden het over een super zondag. Mooi zonnig nazomer weer werd er voorspeld met zo’n 18 graden aan de kust tot 24 graden in het binnenland. Hierdoor was het ook erg druk in het clubhuis van wielerclub DOK in Den Helder met mountainbikers die de ATB/veldtoertocht op Texel wilde rijden. Allemaal in de veronderstelling dat het een super mooie zondag zou worden.

Maar al tijdens mijn wandeling van de auto naar het clubhuis begon het licht te regenen. Ach een buitje voor het stof dacht ik nog. Maar toen ik later bij de boot naar Texel parkeerde regende het al serieus. Een blik op buienradar gaf ook geen voldoening. Tot kwart over 10 regen, dan even droog maar later zou het weer beginnen met plenzen. Dat in combinatie met de krachtige zuidwesterwind deed de naam super zondag snel verbleken.

De echte super Sunday, een atb toertocht/wedstrijd op Texel is pas 8 febr. 2015, maar dit zou een voorproefje zijn.

De route was wel super. Al jaren rijden we het zelfde rondje als er een toertocht op Texel is, maar nu gingen we over hele andere stukken van het mooie Waddeneiland. In de bossen bij de Koog ligt een ATB parkoers en ook dit jaar ging onze route daar overheen. Maar voor de verandering nu eens tegen de rijrichting in. Hierdoor beleef je dat stuk toch heel anders.

Over modderige zandpaden, via de zompige heide en gladde bospaden kwamen we uit bij de Slufter. Dit was het meest noordelijkste puntje van de 50 km lange toertocht en begonnen we onze strijd tegen de elementen. Met de wind vol tegen en de regen striemend in het gezicht zwoegde we over het strand. Gelukkig eerst maar een kilometertje maar na wat duinpaden mochten we wederom het strand op. Nu voor een wat langer stuk. Er werd met wat renners een waaier gevormd waardoor je nog een beetje uit de wind kon blijven. Maar op een gegeven moment ging het me toch te hard en moest ik de mannen laten gaan. Bummer. Nu was ik op mijn zelf aangewezen voor het laatste stuk over het strand.

Bij Ecomare mochten we het strand verruilen voor verharde paden, al begonnen die ook snel te vervelen. Gelukkig gingen we bij de Koog het ATB parkoers weer op om het resterende stuk tegen de rijrichting in af te leggen. Leuk.

Het laatste stuk nog even buffelen tegen wind in naar de boot. De boot van 12 uur was al lang weg dus ik had tijd genoeg voor de boot van 1 uur. Maar toen de haven in zicht kwam zag ik daar toch een boot liggen. Rederij Texo had een extra boot ingezet ivm de herfstvakantie-drukte. Nog even een eindsprint uit de toch al vermoeide benen persen, zodat ik reed precies op tijd de loopplak over reed. Want na mij gingen de slagbomen dicht en vertrok de “berenboot” richting Den Helder.

Jammer van het weer, maar de route was super deze zondag.

Nieuwe toertocht op Texel

Elk jaar staat de ATB toertocht op Texel wel een paar maal op de agenda. En elk jaar ben ik minimaal wel 1 keer van de partij. Het rondje is al tijden het zelfde, soms met een extra lus richting de Slufter. Meestal een stuk over het strand en over de vaste MTB route van Texel. Vooral voor dat laatste ga ik altijd weer heen, ook al stoor ik me aan de vele verharde kilometers van de route, terwijl er zoveel groen op Texel is.

Zondagochtend was ik dus blij verrast dat we na het verlaten van de boot bij het eerste (en enige?) stoplicht op Texel rechtdoor moesten ipv linksaf richting de bossen van de Koog.

Na een paar honderd meter werden we rechts de weg afgestuurd en mochten we via landerijen, onverharde paden en dijkjes dwars door Texel sturen waarbij we uiteindelijk op het strand terecht kwamen. Met een sprong belanden we op het strand want een heel stuk van de strandopgang was weggeslagen. Dit resulteerde in een “drop off” van zo’n 50 cm. Niet opletten zou geresulteerd hebben in een flinke hap zand.

Op het strand pikte ik aan bij 2 andere rijders om zo kop over kop tegen de wind in te rijden. Hierna gingen we het bos in en kwamen alsnog op de vaste MTB route. Als een op hol geslagen rolercoaster over de single track, diverse malen de wieltjes los van de grond, heerlijk stukje.

Verder door de bossen en de heide om wederom op het strand te belanden. De route ging nog steeds in noordelijke richting, dus maar weer wat andere rijders opzoeken. Eén rijders riep ook al om samen kop over kop te gaan rijden en met een groepje van 4 snelde we zo over het strand.

Even later mochten we het strand weer af, maar na een paar kilometer bospad werden we weer het duin over geleid, het strand op. Met het zelfde groepje reden we nu door tot de Slufter en ook daarna bleven we als 4-tal door rijden over de kiezelpaden. Het tempo lag flink hoog en ik moest stevig mijn best doen om het laatste wiel te houden. Uiteindelijk stopte deze sneltrein bij de controle/stempelpost waar we een beker warme bouillon en een krentenbol kregen.

Na deze pitstop sprong ik weer in het zadel en zag in mijn ooghoek dat 2 van de 3 man van net ook opstapten. Nu werd het een grote inhaalrace. Langzamere renners, welke de boot van een uur eerder genomen hadden, reden nu overal voor ons maar met wat ge-slalom kwam ik overal wel snel voorbij.

We kwamen bij het tweede stuk van de vaste ATB route. Helaas reden er nu steeds wat rijders voor me. Inhalen op de single track gaat moeilijk, vooral toen ik midden in een klasje jeugdige atb rijdertjes kwam. Uiteindelijk zag ik een paar gaatjes en kon ik er voorbij.

Na dit laatste stuk ATB route (veel meer dan voorgaande jaren, klasse) gaat normaal de route via de weg terug naar de boot. Het was 10 voor 12, dus met een beetje hulp van de wind in de rug zou ik dat net moeten redden voordat de boot om klokslag 12 uur zou afvaren terug naar Den Helder.

Echter ook nu hadden de parkoersbouwers bedacht dat er in een mountainbike toertocht zo min mogelijk asfalt wegen horen te zitten en we werden we in het zicht van de haven toch het groen ingestuurd. Daar gaat m’n boot van twaalf uur, dacht ik. Volle bak reed ik over de slingerpaadjes door het duin maar voordat ik bij de haven was zag ik de veerboot al het wad op varen. De laatste meters kon ik dus free-wheelen. Helaas net 5 minuten te laat.

de route - 52 km: op Strava.

toertocht op Texel

Zondagmorgen ging de wekker weer vroeg. Even omdraaien en nog 10 minuten doezelen mag maar daarna moeten we er toch echt uit willen we de boot naar Texel niet missen.
Een paar maal per jaar wordt daar een mountainbike tocht georganiseerd en de editie van afgelopen zondag wilde we niet aan ons voorbij laten gaan. Waarom? Omdat de tocht over de mooiste stukjes van het eiland voert en zeg nou eerlijk, hoe vaak kom je anders op Texel?

Om klokslag 10 uur stuiteren er dan zo’n kleine 300 mountainbikers van het autodek Teso-stomer het eiland op. Ergens daar tussen rijden wij in onze poging het eiland “onveilig” te maken. (uiteraard houden we ons netjes aan de regels van de organiserende vereniging ;-) )

Eerst volgen een paar verplichte asfalt kilometers om daarna de mountainbike route in het bos bij de Koog op te schieten. Helaas reden we ergens in de middenmoot waardoor we te maken hadden met filevorming op de singletrack. (verkeersinformatie niet gehoord?)
Met het zwaailicht op mijn helm kon ik passeren via de vluchtstrook om op de mooie heuveltjes nog even met de wieltjes los te komen, maar maatje Jo moest zelfs van de fiets af omdat voor haar een paar rijders een bodemonderzoek ingelast hadden. Bummer.

Na het eerste deel van het mountainbike parkoers lossen de bos- en zandpaden de stroken asfalt en fietspaden elkaar af. Wat mij betreft mogen die laatste wel in de minderheid blijven maar ik begreep dat de organisatie ons niet overal mag laten rijden. Jammer want er ligt genoeg groen waar onze nopjes zich wel in wilde graven.
Wel mochten onze wielen een stukje heide nemen maar daar stond helaas erg veel water op. Gelukkig was de rest van de tocht over het eiland minder modderig.
Op het noordelijkste puntje van de route duiken we normaal gesproken het strand op om ploeterend door het zilte zand bij EcoMare weer op asfalt getrakteerd te worden. Deze editie schoten we echter net voor de strandopgang links af het terrein van de duincamping op. Tussen de verdwaalde tentharingen door ploeterde we tegen wind in naar het zuiden. Dat vriendinnetje Jo geen strand- (of beter zand-)doop kreeg op de MTB was voor haar een hele verademing. Tegen een windkracht 6 in voor het eerst je weg zoeken over het strand met je MTB is geen pretje. Volgende keer misschien Jo, als het niet zo hard waait.

Even voorbij EcoMare duiken we na wat stroken fietspad weer de singletracks van de vaste mountainbike route op. Ook hier is het eerst modderig maar even verder op wordt de ondergrond beter en racen we naar de “koek en zopie”. Met een hete kop bouillon en een krentenbol moeten we de laatste kilometers wel kunnen volbrengen. Er volgen nu nog een paar pittige klimmetjes en een aantal snelle bochtjes van de vaste MTB route voordat we weer naar de boot mogen peddelen.

Maar daar stel ik voor om het MTB parkoers nog een keer te rijden. Nu geen slome rijders voor je die het tempo er uit halen. Na wat getwijfel stemt fietsmaatje Jo in en vlieg ik vooruit over de verlaten singletracks, om even later terug te rijden en haar op te pikken.
We rijden nu de officiële MTB route en laten de afsteekjes van de toertocht organisatie links (of eigenlijk rechts) liggen zodat we nog een paar hele stevige klimmetjes te verwerken krijgen. Jo moet zelfs een paar keer afstappen maar dat komt natuurlijk door haar pijnlijke knie. De afdalinkjes neemt ze wel “full speed”. Kanjer!

Na 8 km spelen met de fiets is het toch echt klaar en rijden we terug naar de boot. Precies op tijd want wanneer we aan boord gaan van de MS. Dokter Wagemaker, barst de voorspelde regen in alle hevigheid los.

Genietend van onze wel verdiende kop erwten- of tomatensoep varen we terug naar het vaste land.

De route

MTB + 43 km

welkom thuis Texelaars

Dat klonk vanmorgen door de speaker op de veerboot. Een beetje suf vond ik het, maar ik ben ook geen Texelaar.

De ATB toertocht vanmorgen was inderdaad op het Waddeneiland Texel, drie keer per jaar organiseert wielervereniging DOK uit Den Helder hier op het eiland een mooie toertocht. Starten bij het clubhuis van DOK, gezamenlijk naar de boot fietsen, en dan als de klep van de veerboot valt gaat het los.
Zo’n 500 dolle mountainbikers denderen dan de veerboot af, op weg naar die ultieme single tracks. Die single tracks liggen in het bos bij de Koog. Op weg daar naar toe zat ik in de kopgroep en reden we kop over kop. Net voor het bos kwam ik op kop en reed zo als eerste de single tracks van de ATB route op. Niemand voor me, op me eigen snelheid over de baan razen. Super ! Een paar keer met de wielen los, geweldig wat een lekker parcours is dit toch.

Na het ATB parcours volgde nog een stuk paardenpad, mul, een stukje heide, mooi en daarna nog wat bos en andere paden tot we bij de strandopgang van “de Slufter” uit kwamen.

Een paar man had moeite op de fiets te blijven terwijl ze door het mulle zand heen gingen, en ook ik moest moeite doen om toch op de fiets te blijven zitten. Aan de vloedlijn was gewoon weer goed te fietsen en ondanks dat ik geen strandbanden gemonteerd had ging het tempo toch richting 28 km/uur.

Na zo’n 5 km, bij Ecomare mochten we het strand af en reden via wat fietspaden terug naar de ATB baan. Deze volgde we een stukje waarna de officiële route weer van het parcours af ging. Ik bleef echter gewoon het parcours volgen want ik wist dat de controle post op het einde van het ATB parcours zou staan. Ik kon nog even genieten van de mooie single tracks die hier in het bos liggen. Nogsteeds snap ik niet waarom de tourtocht niet het ATB parcours blijft volgen. Te technisch, en te steile klimmetjes misschien? Maak niet uit. Na een beker sportdrank en een krentenbol klom ik weer op de fiets. De officiële route gaat nu wel verder over het ATB parcours en dan via de fietspaden terug naar de boot.

Echter toen ik op het punt kwam waar het ATB parcours verruild wordt voor het fietspad was het net 11 uur. Te laat om de boot te halen, maar tijd genoeg om het hele ATB parcours nog eens te fietsen.
8 km knallen, helemaal alleen. Enkel het laatste stukje fietsen er wat toertocht rijders “in de weg”.

Na 20 minuten was ik weer bij de splitsing en koos ik nogmaals voor een rondje over het ATB parcours. Als het een beetje mee zit, ben ik nog op tijd om de boot van 12:00 naar Den Helder te halen. En al moest ik het laatste stuk op het fietspad flink in de beugels ik was op tijd bij de boot en hoefde geen uur in de kou te wachten.
Al met al lekkers gefietst, zeker door de extra rondjes ATB parcours.

ATB + 51 km
1046.

Rabotop Texel

De sneeuw van afgelopen vrijdag heeft hier gezorgd voor een sneeuw pak van, niet overdreven, 40 cm. Gisteravond twijfelde ik of ik vanmorgen een “vette” first track zou gaan zetten in de Noord-Hollandse duinen of toch voor de competitie puntjes zou gaan van de Rabotop op Texel.
Volgens de website lag er geen sneeuw op Texel en was er dus geen reden om de wedstrijd af te blazen.
Zondagochtend was hier nog een nieuw laagje sneeuw gevallen, want we hadden toch al niet zo veel. Oostenrijkse taferelen. Auto’s uitgraven van de parkeerplaats. Alleen met sneeuwbanden kwam je nog weg.

Toch maar besloten om naar Texel af te reizen. Ten noorden van Alkmaar waren de wegen weer goed, In de berm lag een laagje sneeuw, maar niets om je zorgen over te maken.
In Den Helder was het laagje nog dunner, sneeuwkettingen (anderhalve lengte oude Ultegra om de voor- en achterband) die ik voor de zekerheid gemonteerd had op de MTB er maar afgehaald. Niet nodig.

Na de overtocht met de fiets verder. Vannacht was er op Texel toch ook wat sneeuw gevallen maar dat mocht nauwelijks naam hebben. Snel door gefietst naar de startlocatie in het bos van de Koog. Daar waren de Masters nog bezig.
Nadat Tino Haakman als eerste over de streep was, mochten we het parkoers verkennen. En dat was hard nodig. Want op sommige plekken was het spek glad doordat de ondergrond hard bevroren was. Sneeuw lag er niet meer op het parkoers.

Om 13:00 uur was de start. Niet zo druk als in Petten maar toch een flink koppel MTB-ers aan de start. Na het startschot sloegen de toppers gelijk een gat door hard weg te sprinten. Ik zat in de tweede groep maar het werd treintje rijden op de single tracks. Op de zeer steile klim viel het peloton stil en moest lopend omhoog. Verderop werd het wat breeder en kon ik wat renners inhalen.

We reden hele stukken van de vaste ATB-route van Texel, heel mooi maar slecht inhalen. Soms is dat in m’n nadeel, maar ik had er ook soms profijt van. Een renner achter me, zat erg te pushen maar kon er niet langs. Pas op het brede stuk haalde hij me in. Echter na een klein stukje single track volgde weer een breed stuk met een erg scherpe en gladde bocht. Hij had te veel snelheid omdat ie een gat wilde slaan en gleed voor m’n neus hard onderuit in de bocht. Ik heb hem daarna niet meer gezien.


Na de bel voor de laatste ronde zag ik een rijder zo’n 100 meter voor me rijden. Op de technische stukken kwam ik steeds dichterbij en kwam zowaar in z’n wiel, maar er langs kon ik niet. In het laatste stukje voor de finish reed hij echter weg zodat ik geen kans had om hem op de meent te verslaan. Jammer.
Volgens hem waren we de 15e en 16e die binnen kwamen. Niet slecht maar helaas geen top 10 dus.
Update: uiteindelijk 11e geworden.
Daarna snel terug naar de boot want het vroor nog steeds een dikke 5 graden.
Brr.

ATB + 19 km
879