Eindelijk weer ‘s op de MTB

Vanwege de vele toertochtjes op de racefiets en andere bezigheden heb ik sinds de mei vakantie niet meer op m’n MTB gereden. Zonde. Ja

Maar afgelopen zaterdag moest het er dan toch maar weer van komen. Men had regen voorspeld, nadat het vrijdag bij ons de gehele dag geregend had. Goed voor het parkoers, want na een aantal droge dagen is het parkoers normaal gesproken bijna niet te berijden. Veel paden veranderen in een bak los zand.

Het was dus nog droog tijdens mijn eerste rondje over ATB circuit in Schoorl. Maar echt lekker reed ik niet. De paden lagen er goed bij maar omdat ik te weinig lucht in de achterband had zitten zwabberde de achterkant van de fiets over de ondergrond. Niet fijn, behalve op de nu zeldzame mulle stukjes.

In de wintermaanden zijn op het stuk waar 2 jaar geleden brand geweest is alle bomen gekapt, want Staatsbosbeheer heeft in al zijn wijsheid besloten om het bos hier in een zandverstuiving te laten veranderen. Het ATB parkoers is op dit stuk een tijdlang afgesloten geweest, maar sinds een paar maanden weer helemaal begaanbaar. Wel heeft de mountainbike vereniging besloten een nieuwe lus aan te leggen vanwege de te verwachten verstuiving van de route, maar dit wacht nog op de benodigde vergunningen en financiering.
Ik was op dit stuk nog niet geweest en schrok me rot. Wat zonde. Alle bomen weg, een kale zandvlakte met wat zielige graspolletjes, struikjes en boomstronken restte. En het mountainbike-pad? Dat was al aardig aan het verzanden, maar door de regen van vrijdag gelukkig nog redelijk te befietsen. En waar je vroeger in de beschutting van het bos fietste zit je nu vol in de wind. Wind en regen hebben vrijspel op dit gedeelte van het parkoers. Jammer.

Dat deze zaterdag geen persoonlijke records zouden sneuvelen was al duidelijk maar de tegenwind deed een extra duit in het zakje. En een stuurfout maakte het helemaal duidelijk. Ik wilde een bocht krap aansnijden maar mijn pedaal raakte een uitstekende boomstronk en voor ik iets kon doen stond ik geparkeerd tussen de bomen naast de route. Ehh ? De eerste ronde in 41:29.

Tijdens de tweede ronde begon het toch te regenen. Beschut onder de bomen heb je daar weinig last van maar op het nu open stuk werd je flink nat. Ook nu geen top tijd, wel strakker tussen de bomen en stronken heen maar uit de al iets vermoeide benen kon ik niet meer persen dan een magere 42:43.

Maar wel weer even gevoelt hoe ook weer de MTB stuurt en reageert. Handig want komende zondag ga ik de GP re-cycle wedstrijd rijden in Alkmaar. Hopelijk gaat dat iets beter.

eindelijk Lente

Zondag werd het dan eindelijk lente in Nederland. Oh wat was iedereen daar hard aan toe. De weermannen kondigde het al dagen aan maar hielden op het laatste moment toch nog wel een slag om de arm; “er zou in de ochtend nog wel een spatje regen kunnen vallen”.

En inderdaad toen we zondagsmorgen vroeg de gordijnen weg schoven bleek het in Uitgeest te regenen. Geen zin in een nat pak hebben we onze fietstocht verplaatst naar de middag. Dat bleek een goede keuze. De zon brak door en de tempratuur schoot omhoog naar de 20 graden zodat de straten snel opdroogden. Maar ook de wind trok aan wat onderweg goed te merken was.

We vertrokken die middag in noordwestelijke richting en de kilometerteller liep vrij makkelijk richting 40 km/uur. Mooi om diverse records in Strava te laten sneuvelen ;-)

Echter pas bij het keerpunt van de route, de Hondsbossche zeewering in Petten, bleek hoe krachtig de zuidwesterwind was. Met moeite kreeg ik de teller op de 25, en mijn “fietsvriendinnetje” reed niet meer gezellig naast me, maar verschool zich slim achter mijn rug.

In het duingebied tussen Schoorl en Heemskerk braken bomen wel de wind maar viel ook op hoeveel “kale” gebieden er ook in de duinen zijn. Ik bedoel natuurlijk niet zo kaal als in de duinen bij Schoorl waar gewoon nauwelijks te tellen vierkante meters bos gekapt zijn om dit te laten veranderen in zandverstuivingsgebied. Maar ook de stukken duin waar enkel kniehoge struikjes staan.
Begrijpelijk dus dat de kilometerteller op de terugweg niet in de buurt van de streef cruise-snelheid van 30km/uur kwam.

Na een verkwikkende douche bleek dat deze mooie lentedag er voor gezorgd heeft dat de koersbroek zich al heel licht aftekent op de bovenbenen. Hopelijk volgen er nog vele van dit soort dagen. En als ik het dan toch mag zeggen zonder regen in de ochtend en met wat minder wind. ;-)

Race + 79 km

Onderhoud

Vrijdagmiddag mijn 26-er opgehaald na onderhoud / revisie van de achter-demper bij Vork-revisie in Noord Scharwoude. Via blogger Martin had ik dit adres gekregen en kan ik zeker iedereen aanraden voor onderhoud aan vork of demper.
Op mijn achter-brug had ik speling. De bussen en messing lagering van mijn demper waren versleten. Deze zijn vervangen en tevens is ook de gehele demper gereviseerd. (nieuwe ringen, kering en rubbers)

Ook heeft men mijn voorvork beter afgesteld. De rebound van mijn vork stond “te snel”. Hierdoor komt de fiets te snel omhoog nadat de vork ingeveerd is. Vooral bij meerdere “knippen” achter elkaar gaat het voorwiel springen waardoor je niet meer fatsoenlijk kan sturen. Dat klopte wel.

Zondagmiddag op Schoorl dus maar even getest of het onderhoud goed uitgevoerd was. JA !
Afdalen ging super (18e tijd overall op de eerste afdaling volgens Strava.com) en de fiets stuurt duidelijk strakker door de bochten.

Helaas bleek dat niet alleen mijn demper onderhoud nodig had. Halverwege het atb-parkoers van Schoorl hing rood/wit lint over de route. Vanwege onderhoud aan de bomen in het bos was dit deel van de route (tijdelijk?) afgesloten. Ik begreep dat Staatsbosbeheer het deel van het bos dat door de branden van 2 jaar geleden verwoest is wil veranderen in een zandverstuiving. Goed fietsen in dat mulle zand is het niet, dus ook de ATB-route wordt helemaal omgelegd. Tot die tijd geldt een omleidingsroute waardoor de totale lengte van het rondje wordt beperkt tot 8 kilometer.

Wij volgden de pijlen op de bomen en kwamen zo weer op de oorspronkelijke route terecht, maar voordat we het wisten zaten we al op de klim naar de Nok. Wel erg kort nu de route hoor. Dus gelijk maar door gereden om het parkoers nogmaals te ronden.

Ook nu reed het weer super. Hard naar beneden en strak door de bochten. Het parkoers lag er dan ook super bij. Nu al eerder de afsteek route van de Julianalaan genomen. Dit nieuwe lusje is erg leuk. Hier en daar is de ondergrond nog wat minder hard maar dat komt vanzelf wel als er voldoende overheen gereden wordt. Volgens de website zou er een geheel nieuwe ATB-route van 30 km aangelegd worden in de duinen van Schoorl over een deel van het bestaande parkoers. Ik ben benieuwd.

MTB + 20 km.

Brandweer-rood

Ik weet niet wat het was vanmorgen. Ondanks dat ik mijn brandweer rode fietsjack aan had, had ik diverse bijna aanrijdingen met tegenliggende mountainbikers. Het was dat IK zo goed oplet want anders kon ik dit stukje misschien niet eens schrijven :-P
Volgende keer maar weer met die leuke dame gaan biken, voordat ze naar Utrecht verhuist :-( , dan zal je zien dat de tegenliggers wel opletten!

Het was vanmorgen opvallend druk in duin. Ondanks het slechte weer en de harde wind waren er grote groepen bikers tussen de bomen van het PWN duingebied te vinden. En ze reden allemaal de verkeerde kant op, of ging ik verkeerd? Nee, in de PWN-duinen geldt geen rijrichting of vaste route. Overal waar een pad is mag je fietsen tenzij er een bordje staat dat het niet mag.

Zo reed ik vanmorgen een deel van de oranje route, een wandelroute van 15 km van Heemskerk naar Wijk aan Zee. Echter na de heuvels in Wijk aan Zee op een gegeven moment linksaf geslagen en een ander pad gevolgd. Een technische single track van een kilometertje of zo. Leuk. Door gewoon wat paadjes te volgen kom je soms op plekken waar je nog nooit geweest bent, of het gewoon niet herkend omdat de bomen nu kaal zijn, of helemaal om gekapt zijn (waarom doen ze dat ?)
Ik reed vanmorgen op een pad welke aan het begin van de “kruisberg” uit kwam. Links omhoog de “berg” op, rechts naar de Gasterij. Maar rechtdoor zag ik een pad steil omhoog naar de brandwacht op de top van de kruisberg. Snel een kleiner kransje voor geschakeld maar net te laat zodat het toch zand happen werd. Niemand die het zag dus snel weer op de fiets en de laatste meters omhoog geklommen. Daarna downhillend naar beneden en omgekeerd om het nogmaals te proberen. Nu ging het natuurlijk wel goed en kon ik boven op de kruisberg van het uitzicht te genieten.

Hierna weer terug naar beneden en via wat onverharde paden de uitgang opgezocht. Het klokje van gehoorzaamheid sloeg bijna half elf. De eindtijd voor de mountainbikers op de onverharde paden!

ATB + 35 km.

Schoorl na de brand

Sinds de brand begin mei in het duingebied van Schoorl ben ik eigenlijk niet meer op het mountainbike circuit geweest. Niet alleen vanwege de brand maar vooral vanwege de droogte. Dat was ook de reden dat de brand zo snel om zich heen greep. Door de droogte is het hele parcours erg mul + dat de brandbestrijders ook dwars over alle paden gereden hebben en grote sporen achter gelaten hebben. Dit was natuurlijk nodig om de brand te kunnen blussen / beperken.

Na de regen van afgelopen week, 7 cm rond Den Haag, bij ons iets minder lag het circuit er pico bello uit. De onderhoudsploeg, (je kunt net als ik donateur worden om ze financieel te steunen) had prima werk verricht en alle sporen van de brandweerwagens uitgewist. Hier en daar wat houtsnippers en stopzand gestrooid met als gevolg een bloed snel parcours. Helaas voor mij was het vanmorgen erg druk.

Mijn altijd durende missie om sneller te rijden dan de vorige keren strandde dan ook hopeloos in het wachten op een gaatje om de andere rijders in te halen. Helaas, maar dat weet je op zondagochtend. Dinsdagmiddag heb je daar geen last van maar dan wordt ik geacht achter de pc te zitten en al m’n servers over de hele wereld te beheren.

Op de plaats waar de brand gewoed had, rond de Zwarte Blink, rook het nog steeds naar de uitgebluste barbecue van de buurman of het kampvuur op ‘t strand, maar de natuur had al diverse pogingen ondernomen om ook deze klap te boven te komen. Overal groene scheuten tussen de zwarte stammen. Mooi om te zien hoor. Maar wel zonde van dit bijzondere gebied.

Als gevolg van deze brand gaat Staatsbosbeheer, eigenaar van dit stuk duin en het mountainbike parkoers hier een open plek, zandverstuiving maken. Het parkoers zal dan ook omgelegd worden.

Daar was vandaag nog geen sprake van. Ik kon gewoon de normale route volgen al moest ik wel hard remmen voor een omgevallen boom welke precies over het pad lag. De eerste ronde het voorwiel opgewipt maar mn tandwiel hapte hard in de stam. De tweede ronde toch maar even voetjes op de vloer en de Giant op de nek genomen. Het lijkt wel veldrijden.

1e ronde ging in 38:52
De 2e in 39:38, vanwege wat foto momentjes.

woon -werk: 45 km v.v.

Maandag weer getrapt naar de baas. Dat lucht op hoor ;-)

‘s Morgens via de basisschool om zoonlief weg te brengen. Hij kan wel zelfstandig naar school fietsen, maar vind het fijner als er iemand mee fietst. En ach ik moest toch die kant op, dus fiets maar mee.

Daarna een tandje er bij en langs het spoor via Krommenie, Wormerveer, Koog aan de Zaan naar Zaandam om vervolgens met de veerpont over het Noordzeekanaal te steken.
Dat was echter de bedoeling, want aankomend bij de oever bleek er aan de overkant een flinke fik te zijn. Zwarte wolken en een hoop rode autootjes met blauwe lichten.

De pontwachter vertelde ons dat ze voorlopig niet mochten varen van de politie. Tja, daar sta je dan, wat is wijsheid? Wachten, terugfietsen, of naar een andere veerpont rijden? Ik ben maar blijven wachten en na een half uurtje werd de rook minder dicht en mocht de pont weer varen. Trossen los en gaan.

Aan de overkant was de weg nog voor autoverkeer afgesloten, maar op het fietspad stonden geen pionnen, dus doorfietsen dan. Wel even de neus dichthouden.
Met een vertraging van een half uurtje toch op het werk gearriveerd. En de baas? Die heeft niets gemerkt van de vertraging.

de route.

Race + 45 km